mały|Grób Barbary Mielcarzewicz na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Barbara Mielcarzewicz (ur. 30 marca 1907 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 28 kwietnia 1988 w Gdańsku) – polska pedagog, bibliotekarz, dyrektor Biblioteki Głównej Politechniki Gdańskiej.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Jana Mielcarzewicza, architekta, uczestnika powstania wielkopolskiego, i Kazimiery z domu Krumka. Siostra Józefa Bogdana Mielcarzewicza (1915–1940). Uczyła się w Państwowym Gimnazjum Żeńskim, ósmą klasę ukończyła i zdała maturę w 1925 w Państwowym Gimnazjum Męskim w Ostrowie. Następnie studiowała romanistykę i germanistykę na Uniwersytecie Poznańskim. W 1930 roku uzyskała absolutorium, a od 1933 była magistrem filozofii. Od 15 maja 1930 do 29 sierpnia 1939 pracowała jako nauczycielka języka niemieckiego, francuskiego oraz geografii w Gimnazjum Polskim Gdańskiej Macierzy Szkolnej w Wolnym Mieście Gdańsku. Była opiekunką szkolnej żeńskiej drużyny zuchów (1932–1936), od 1936 do 1939 opiekowała się żeńską I Drużyną Harcerską im. Królowej Jadwigi, była opiekunką Morskiej Drużyny Harcerek, w Komendzie Gdańskiej Chorągwi Harcerek była sekretarka i bibliotekarką. Działała w Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.
W czasie II wojny światowej schroniła się w środkowej Polsce przed poszukującymi ją Niemcami.
Po 1945 roku zamieszkała ponownie w Gdańsku. Pracowała jako nauczycielka i lektorka języka niemieckiego i francuskiego w I Liceum Ogólnokształcącym. Równocześnie była lektorką języka niemieckiego w Wyższej Szkole Handlu Morskiego, Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie oraz gdańskiej Akademii Lekarskiej i Politechnice Gdańskiej.
Od 1950 roku współorganizowała Bibliotekę Centralną (później Główną) Politechniki Gdańskiej, od czerwca 1956 była wicedyrektorem, a po wygraniu konkursu od listopada 1957 do przejścia na emeryturę we wrześniu 1973 roku dyrektorem Biblioteki. Rozbudowała zaplecze magazynowe oraz główną czytelnię, znacząco powiększyła zbiory o publikacje polskie i zagraniczne, stworzyła skuteczny system informacyjny. Była redaktorką wielu wydawnictw Politechniki Gdańskiej. Opublikowała bibliografie pracowników tej uczelni zatrudnionych w latach 1945–1955. Udzielała się w Stowarzyszeniu Bibliotekarzy Polskich, kole byłych działaczy Polonii Gdańsk i wychowanków Gimnazjum Polskiego, jak również Towarzystwie Przyjaciół Gdańska.
Zmarła w Gdańsku, pochowana 3 maja 1988 roku na cmentarzu Srebrzysko (rejon XI, kwatera TAR V-1-176).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970) Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 23 maja 1955 r. nr 0/810 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
Źródło:.
Przypisy
Bibliografia M. Gliński, Barbara Mielcarzewicz [w:] „Encyklopedia Gdańska”, red. Błażej Śliwiński.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrowie Wielkopolskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polacy w Wolnym Mieście Gdańsku Kategoria:Polscy bibliotekarze Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1988