__TOC__ eind ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cząstka
(1.1) eind, ~, ~, ~ar (~in, ~ina, ~inni, ~arinnar); ~ir, ~ir, ~um, ~a (~irnar, ~irnar, ~unum, ~anna)
(1.1) fiseind • frumeind • ljóseind • nifteind • öreind • rafeind • róteind • sameind
eind ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) koniec
(1.1) einden
(1.1) De bouw van de nieuwe tunnel begint eind augustus. → Budowa nowego tunelu rozpoczyna się z końcem października.
(1.1) aan het eind van de zeventiende eeuw → pod koniec siedemnastego wieku; het eind van de wereld → koniec świata
(1.1) einde