subject ()
rzeczownik policzalny (1.1) podmiot (także ) (1.2) przedmiot w szkole (1.3) motyw, temat (1.4) zawartość (1.5) subiekt (1.6) osoba badana (1.7) poddany (króla) (1.8) przedmiot czegoś, cel, obiekt przymiotnik (2.1) o terytorium podbity, podlegający, podległy (2.2) narażony, poddany czasownik (3.1) poddać, podporządkować
(1) subject; subjects (2) subject; (3) subject, subjected, subjected, subjects, subjecting
(1.1) The self, the I, is recognized in every act of intelligence as the subject to which that act belongs.Sir W. Hamilton → Jaźń, własne ja, jest rozpoznawana w każdym akcie inteligencji jako podmiot, do którego ten akt należy. (1.2) In most countries, philosophy isn't a subject taught in secondary schoolPeter Gumbel: An F in Education [w:] TIME, October 4, 2010. Vol. 176, No. 14.. → W większości krajów filozofia nie jest przedmiotem nauczanym w szkole średniej. (1.7) The King hath spoken unto the subjects of the Crown. → Król przemówił do poddanych Korony. (1.8) The mayor was a subject of hefty potshot from his opponents. → Burmistrz był obiektem gwałtownych ataków ze strony swoich przeciwników.
(1.3) motif, motive
subjection subjective