__TOC__ topór ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;
(1.1)
(1.1) Kat odrąbał skazańcowi głowę jednym uderzeniem topora.
(1.1) siekiera
toporność toporek toporzysko toporny topornie
pójść pod topór • wykopać/zakopać topór wojenny • oddać głowę pod topór
→ siekiera; brana jest pod uwagę możliwość zapożyczenia z → siekiera, topór ( , , → siekiera) , , , inną hipotezą jest pochodzenie z jęz. Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 23.
albański: (1.1) sëpatë angielski: (1.1) axe arabski: (1.1) بلطة , فأس azerski: (1.1) balta baskijski: (1.1) aizkora baszkirski: (1.1) балта białoruski: (1.1) тапор bośniacki: (1.1) sjekira bułgarski: (1.1) брадва chorwacki: (1.1) sjekira czeski: (1.1) sekera duński: (1.1) økse esperanto: (1.1) toporo, hakilo estoński: (1.1) kirves francuski: (1.1) hache galicyjski: (1.1) machado gudźarati: (1.1) કુહાડો (kuhāḍō) hindi: (1.1) कुल्हाड़ी (kulhāṛī) hiri motu: (1.1) ira hiszpański: (1.1) hacha islandzki: (1.1) öxi jidysz: (1.1) האַק (hak) karaczajsko-bałkarski: (1.1) балта kaszubski: (1.1) topór kataloński: (1.1) destral kazachski: (1.1) балта litewski: (1.1) kirvis łaciński: (1.1) securis łotewski: (1.1) cirvis macedoński: (1.1) секира maltański: (1.1) mannara mongolski: (1.1) сүх niemiecki: (1.1) Axt , Beil norweski (bokmål): (1.1) øks / norweski (nynorsk): (1.1) øks nowogrecki: (1.1) πέλεκυς nowopruski: (1.1) bīli portugalski: (1.1) machado rosyjski: (1.1) топор rumuński: (1.1) topor serbski: (1.1) секира słowacki: (1.1) sekera słoweński: (1.1) sekira staropruski: (1.1) bile szkocki: (1.1) aix szwedzki: (1.1) yxa turecki: (1.1) balta ukraiński: (1.1) топір uzbecki: (1.1) bolta węgierski: (1.1) fejsze wilamowski: (1.1) ākys , baeił , ba̐jł włoski: (1.1) scure , ascia , mannaia
topór ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) topór
(1.1) bilk, oksza
(1.1) czosadło, krzoska
topórk