__TOC__ prostak () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski (1.2) niewykształcony człowiek
(1)
(1.1) Przestań jeść palcami! Zachowujesz się jak prostak.
(1.1) buc, burak, cham, chamidło, gbur, prymityw, wieśniak; grondol; abderyta
prostactwo , prosta , prostowanie prostaczek prostaczka prostacki, prosty prostacko, prosto upraszczać
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 19.
angielski: (1.1) simpleton, bumpkin, churl, boor, peasant, villager, yokel, flat, muggins czeski: (1.1) sprosták ; (1.2) prosťák francuski: (1.1) rustaud, plouc, pignouf, béotien hiszpański: (1.1) palurdo , paleto jidysz: (1.1) גראָבער פֿליגל (grober fligl) niemiecki: (1.1) Tor rosyjski: (1.1) невежа szwedzki: (1.1) lurk wilamowski: (1.1) łymmuł , pruø̄stok , priöestok włoski: (1.1) semplicione , villano
prostak ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cham, prostak
prostakinja