konsternacja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji
(1.1)
(1.1) Wśród dostojników nastąpiła lekka konsternacja.
(1.1) ogólna / zupełna konsternacja • sprawić / wywołać konsternację
(1.1) zmieszanie, zażenowanie, zakłopotanie, strach, popłoch, konfuzja
(1.1) opanowanie
konsternować, skonsternować skonsternowany
(1.1) → niepokój, zmieszanie < → zatrwożyć
angielski: (1.1) consternation arabski: (1.1) رعب، ذعر francuski: (1.1) consternation hiszpański: (1.1) consternación interlingua: (1.1) consternation niemiecki: (1.1) Bestürzung nowogrecki: (1.1) κατάπληξη węgierski: (1.1) konsternáció