polana ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pozbawione drzew miejsce w lesie;
(2.1) , i od: polano
(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, rodzaj żeński, od czasownika: polać
(1.1)
(1.1) Las był tak gęsty, że niebo można było zobaczyć dopiero po wejściu na polanę.
polanka
(1.1) źródłosłów dla
angielski: (1.1) glade, clearing baskijski: (1.1) soilgune, argigune bułgarski: (1.1) поляна francuski: (1.1) clairière hiszpański: (1.1) claro kaszubski: (1.1) pòlana , smùg kazachski: (1.1) алаң litewski: (1.1) prorėtmė niemiecki: (1.1) Lichtung rosyjski: (1.1) поляна rumuński: (1.1) poiană udmurcki: (1.1) куш ukraiński: (1.1) галя́вина , галя́ва , поля́на , прога́лина walijski: (1.1) llannerch węgierski: (1.1) tisztás włoski: (1.1) radura