wyrób ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji (1.2) wyrabianie
(2.1) 2. od: wyrobić
(1.1-2)
(1.1) Nie przepadam za wyrobami z korka. Są mało estetyczne. (1.2) Sąsiadka trudni się wyrobem ozdobnych kopert.
(1.1) wyrób cukierniczy • domowy wyrób • wyrób fabryczny / tytoniowy / włókienniczy (1.2) wyrób wędlin / biżuterii
wyrabianie , wyrobnik wyrabiać
Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 240.
angielski: (1.1) product; (1.2) production białoruski: (1.1) выраб ; (1.2) выраб duński: (1.1) produkt ; (1.2) produktion esperanto: (1.1) faraĵo, elfaraĵo, produktaĵo, ellaboraĵo, artiklo; (1.2) fari, produkti, elfari estoński: (1.1) toode; (1.2) tootmine; (2.1) tooda francuski: (1.1) produit , article hiszpański: (1.1) artículo , producto ; (1.2) fabricación , producción , elaboración , creación kazachski: (1.1) бұйым, өнім; (1.2) өндіру, өндіріс łaciński: (1.1) fructus, productum niemiecki: (1.1) Erzeugnis , Produkt ; (1.2) Herstellung , Erzeugung , Produktion nowogrecki: (1.1) προϊόν , είδος ; (1.2) κατασκευή , παραγωγή rosyjski: (1.1) изделие , продукт ; (1.2) продукция , производство , изготовление , выделка ukraiński: (1.1) виріб , продукт ; (1.2) продукція , виробництво , виготовлення