zmartwienie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) coś, co martwi, nurtuje, niepokoi
(1.1)
(1.1) mieć zmartwienie z czymś
(1.1) kłopot, troska, problem, zgryzota, zaniepokojenie,
(1.1) pocieszenie, zadowolenie, spokój
zmartwić , martwić zmartwiony
angielski: (1.1) trouble, worry, chagrin, unhappiness, headache arabski: (1.1) كرب, جزع, هم, قلق czeski: (1.1) starost duński: (1.1) bekymring esperanto: (1.1) afliktiĝo, aflikto, malĝojo, ĉagreno francuski: (1.1) déplaisir, ennui, souci, chagrin, affliction, désolation, détresse gudźarati: (1.1) અકળામણ (akaḷāmaṇa), ચિંતા (cintā) hebrajski: (1.1) צער, צרה hiszpański: (1.1) preocupación interlingua: (1.1) enoio, affliction jidysz: (1.1) טרויער (trojer), ערגערניש (ergernisz), צער (car), צרה (core), דאגה (dajge) marathi: (1.1) उपाधी norweski (bokmål): (1.1) sorg portugalski: (1.1) aflição, pesar, preocupação rosyjski: (1.1) сожаление, забота ukraiński: (1.1) журба́ , зажу́ра , зажу́реність wilamowski: (1.1) ergiernis , fyrdrus , kumer włoski: (1.1) briga , preoccupazione