obdarować () , ,
czasownik przechodni dokonany ( obdarowywać) (1.1) ofiarować, dać (1.2) okazać jakieś pozytywne uczucia czasownik zwrotny dokonany obdarować się ( obdarowywać się) (2.1) ofiarować sobie coś nawzajem (2.2) okazać sobie nawzajem jakieś pozytywne uczucia
(1) (2)
(1.1) Znamy prawdę o godności człowieka, który został obdarowany Bożym dziecięctwem.
(1) obdarować + (kogoś) + (czymś) (2) obdarować się + (czymś)
(1.1) obdarzyć (1.2) obdarzyć
obdarzanie , obdarowanie , obdarowywanie obdarowywać
białoruski: (1.1) абдарыць włoski: (1.1) donare, largire