lehren ()
czasownik słaby, przechodni (1.1) uczyć, nauczać, nauczyć (1.2) uczyć
(1.1-2)Wiktionary.de, lehren (Konjugation), dostęp 22.08.2022 lehren (lehrt), lehrte, gelehrt (haben)
(1.1) Sie hat Deutsch an einem Gymnasium gelehrt. → Ona uczyła niemieckiego w gimnazjum. (1.1) Der Lehrer lehrt die Siebtklässler den Dreisatz. → Nauczyciel uczy siódmoklasistów reguły trzech. (1.1) Die Lehrerin lehrte die Kinder lesen. → Nauczycielka uczyła dzieci czytać. (1.1) Die Lehrerin lehrte die Kinder flüssig (zu)W konstrukcjach bezokolicznikowych w czasownikiem lehren użycie zu przed bezokolicznikiem jest fakultatywne. Można zaobserwować, że użycie zu jest tym częstsze, im więcej jest atrybutów dzielących lehren od towarzyszącego bezokolicznika.Duden online, Das Verb lehren, dostęp 22.08.2022 lesen. → Nauczycielka uczyła dzieci czytać płynnie. (1.1) Die Lehrerin lehrte die Kinder flüssig und deutlich zu lesen. → Nauczycielka uczyła dzieci czytać płynnie i wyraźnie. (1.1) Die Lehrerin lehrte denDawniej czasownikowi lehren towarzyszył celownik (Dativ) w miejscu współczesnego biernika (Akkusativ). Szczególnie w stronie biernej konstrukcja ta nadal występuje. Kindern die Feinheiten der deutschen Sprache. → Nauczycielka uczyła dzieci niuansów języka niemieckiego. (1.1) Ihnen wurden die Feinheiten der deutschen Sprache gelehrt. → Uczono ich niuansów języka niemieckiego. (1.2) Die Erfahrung lehrt, dass dies nicht so ist. → Doświadczenie uczy, że tak nie jest.
(1.1) () lehren → uczyć czegoś + (1.1) / () lehren → uczyć kogoś/coś + (1.1) / () lehren → uczyć kogoś/coś +
(1.1) unterrichten, beibringen, dozieren
(1.1) lernen
Lehren , Lehre , Lehrer , Lehrerin , Lehrling , Lehrender , Lehrende , Gelehrtheit , Gelehrigkeit , Gelehrter , Gelehrte gelehrt, gelehrig
Mores lehren
(1.1)