απουσία ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nieobecność, absencja (1.2) brak, niedostatek
F25: απουσίας; απουσίες, απουσιών
(1.1) Γύρισα σπίτι ύστερα από δυο εβδομάδες απουσία. → Wróciłem/am do domu po dwóch tygodniach nieobecności.
(1.1) δικαιολογημένη / αδικαιολόγητη απουσία → usprawiedliwiona / nieusprawiedliwiona nieobecność (1.1) παίρνω απουσία, παίρνω απουσίες → sprawdzać listę obecności
(1.2) ύπαρξη
(1.1) παρουσία
απουσιάζω απουσιολόγιο , απουσιολόγος απών