baron

baron () , ,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) niski tytuł arystokratyczny; (1.2) osoba nosząca tytuł barona (1.1) (1.3) potentat finansowy

(1.1-3)

(1.2) Baron podziwiał przebojową arię falsecisty.

(1.2) arystokrata

baronowa , baronessa baronowski

< od → goły

angielski: (1.1) baron baskijski: (1.1) baroi; (1.2) baroi białoruski: (1.1) барон ; (1.2) барон bułgarski: (1.1) барон ; (1.2) барон chorwacki: (1.1) barun czeski: (1.1) baron duński: (1.1) baron francuski: (1.1) baron hiszpański: (1.1) barón kataloński: (1.1) baró ; (1.2) baró litewski: (1.1) baronas ; (1.2) baronas niemiecki: (1.1) Freiherr , Baron nowogrecki: (1.1) βαρόνος polski język migowy: rosyjski: (1.1) барон ; (1.2) барон słowacki: (1.1) barón szwedzki: (1.1) baron węgierski: (1.1) báró; (1.2) báró włoski: (1.1) barone ; (1.2) barone

baron ()

(niektóre wersje wymowy)

rzeczownik policzalny (1.1) baron (1.2) baron (potentat)

(1) baron; barons

barony, baroness, baronage baronial

baron ()

rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) baron

(1.1)

baronka

baron ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) baron

(1.1) en baron, baronen, baroner, baronerne

(1.1) Baronen forsøgte at fange stuepigen. → Baron usiłował pochwycić służącą.

baronesse, baroni

baron ()

(1.1) baron

barono, baroneco, baroneto, baronino barona

baron ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) baron

(1.1) baron; barons

baronne

baron ()

rzeczownik (1.1) baron

baronetto

baron ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) baron

baron ()

rzeczownik (1.1) baron

baron ()

rzeczownik (1.1) baron

baron ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) baron

(1.1) en baron, baronen, baroner, baronerna

(1.1) barontitel

baronessa

baron ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) , baran, trzebiony: skop