egzekwować () , ,
czasownik przechodni (1.1) wymagać wykonania czegoś (1.2) zmuszać, doprowadzać do spełnienia pewnych zobowiązań
(1.1-2)
(1.1) Przepisy regulaminu zawsze należy egzekwować w uprzejmy i przyjazny sposób. (1.2) Tymczasem prywatni wierzyciele i państwo bezlitośnie egzekwowali należności.
(1.1-2) egzekwować + • nie egzekwować + • egzekwować od +
(1.2) egzekwować wyrok sądu / podatek od kogoś
egzekutywa , egzekwowanie , egzekucja , egzekutor egzekucyjny
angielski: (1.1) exact; (1.2) enforce duński: (1.1) håndhæve, udføre, gennemføre, eksekvere; (1.2) inddrive, opkræve niemiecki: (1.1) verlangen, fordern portugalski: (1.1) executar, exigir; (1.2) executar, exigir rosyjski: (1.2) приводить в исполнение, взыскание