__TOC__ chronologia () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) następstwo, kolejność zdarzeń (1.2) nauka zajmująca się rachubą czasu;
(1.1-2)
(1.1) Dopiero po kilku latach pracy udało się ustalić chronologię zdarzeń, które doprowadziły były do wojny.
(1.1) ustalać chronologię zdarzeń
(1.1) historia
chronologiczność chronologiczny chronologicznie
< < Kazimierz Bukowski, Biblia a literatura polska, WSiP, Warszawa 1984, s. 23.
angielski: (1.1) chronology arabski: (1.1) تاريخ baskijski: (1.1) kronologia białoruski: (1.1) храналогія ; (1.2) храналогія bułgarski: (1.1) хронология ; (1.2) хронология czeski: (1.1) chronologie duński: (1.1) kronologi esperanto: (1.1) kronologio francuski: (1.1) chronologie interlingua: (1.1) chronologia islandzki: (1.1) tímatalsfræði jidysz: (1.1) כראָנאָלאָגיע (chronologie) kataloński: (1.1) cronologia łaciński: (1.1) chronologia niemiecki: (1.1) Chronologie szwedzki: (1.1) kronologi włoski: (1.1) cronologia
chronologia ()
rzeczownik (1.1) chronologia
chronologic
chronologia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ustalanie dat, mierzenie czasu (1.2) chronologia
(1) chronologia, -ae
chronologicus
<