__TOC__ consummation ()
rzeczownik (1.1) spełnienie, wypełnienie, dopełnienie, dokonanie, zwieńczenie (1.2) pierwszy stosunek płciowy w związku, najczęściej pierwszy po zawarciu małżeństwa (1.3) osiągnięcie perfekcji (1.4) ostateczny koniec consummations
(1.2) sexual intercourse, carnal knowledge, coitus, coition, compression, congress, copulation, coupling, fornication, intimacy, joining, marital embrace, mating, penetration, sexual union, union, relations; : the beast with two backs, birds and the bees, creating one flesh, sleeping together, horizontal dancing, horizontal mambo; : bang, bonking, fucking, frig, hump, lay, quickie, ride, root, screw, screwing, shag
consummate consummate consummately
consummation ()
rzeczownik (1.1) spełnienie, wypełnienie, dopełnienie, dokonanie, zwieńczenie
consummar