__TOC__ detonator ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;
(1.1)
(1.1) Przyczyną niewybuchu był uszkodzony detonator.
detonacja , detonowanie , zdetonowanie detonować , zdetonować detonacyjny
angielski: (1.1) detonator baskijski: (1.1) detonagailu białoruski: (1.1) дэтанатар bułgarski: (1.1) детонатор francuski: (1.1) détonateur hiszpański: (1.1) detonador interlingua: (1.1) detonator nowogrecki: (1.1) πυροκροτητής rosyjski: (1.1) детона́тор słowacki: (1.1) detonátor ukraiński: (1.1) детонатор węgierski: (1.1) detonátor włoski: (1.1) detonatore
detonator ()
lub ; lub
rzeczownik (1.1) detonator
(1.1) detonator; detonators
detonation detonate
detonator ()
rzeczownik (1.1) detonator