dur

dur ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ostra choroba zakaźna; (1.2) rodzaj skali muzycznej;

(1.2) Czy słyszałeś już Menuet G-dur Paderewskiego?

(1.1) dur brzuszny • dur plamisty • dur powrotny • dur rzekomy

(1.1) tyfus

durowy

(1.2)

angielski: (1.1) typhus, typhoid; (1.2) major baskijski: (1.1) tifus białoruski: (1.1) тыф ; (1.2) мажор bułgarski: (1.1) тиф , тифус ; (1.2) мажор esperanto: (1.1) tifo francuski: (1.1) typhus hiszpański: (1.1) tifus interlingua: (1.1) typho niemiecki: (1.1) Typhus nowogrecki: (1.1) τύφος rosyjski: (1.1) тиф słowacki: (1.2) dur szwedzki: (1.1) tyfus węgierski: (1.1) tífusz; (1.2) dúr wilamowski: (1.1) tifus , tīfus , tyfus

dur ()

czasownik (1.1) dać

dur ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) dur

(2.1) = du → działać, nadawać się (2.2) = dure → buczeć, brzęczeć

i den dur / i samme dur → na tę melodię (w ten sam sposób)

dur ()

przymiotnik (1.1) trudny, ciężki, niełatwy (1.2) twardy, mocny, solidny dur , dure , durs , dures

durcissement , dureté endurci endurcir

dur ()

przymiotnik (1.1) twardy, trudny, ciężki (1.2) niemiły, przykry, nieuprzejmy

dur ()

przymiotnik (1.1) twardy (1.2) trudny (1.3) surowy, srogi

(1.1-3) dur , dura ; durs , dures

(1.1) el disc dur → dysk twardy

(1.1) tou

dur ()

przysłówek (1.1) daleko

dur ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny lub nijaki (1.1) dur

durový

dur ()

(1.1) 2 od: durmak