blondynka ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie (1.2) biała, gumowa pałka policyjna (1.3) mało inteligentna kobieta (1.4) walizka w jasnym kolorze służąca do transportu bibuły (materiałów agitacyjnych)
(1.1-3)
(1.1) Moja dziewczyna jest naturalną blondynką. (1.2) Na komendzie oberwałem blondynką od jakiegoś psa.
(1.1) farbowana / naturalna / tleniona blondynka • być / stać się blondynką (1.2) dostać / oberwać blondynką (1.3) zachowywać się jak blondynka • nie być blondynką
(1.1) blondyna, blondi
(1.1) brunetka
(1.4) walizka
blondi , blond , blondas , blondynek , blondasek blondyneczka blondyna blondyn blond
angielski: (1.1) blonde arabski: (1.1) شقراء białoruski: (1.1) бландзінка , бялявая bułgarski: (1.1) блондинка chorwacki: (1.1) plavuša czeski: (1.1) blondýnka duński: (1.1) blondine esperanto: (1.1) blondulino francuski: (1.1) blonde hiszpański: (1.1) rubia interlingua: (1.1) blonda, blondessa niemiecki: (1.1) Blonde norweski (bokmål): blondine / norweski (nynorsk): blondine nowogrecki: (1.1) ξανθιά rosyjski: (1.1) блондинка słowacki: (1.1) blondína szwedzki: (1.1) blondin włoski: (1.1) bionda