mangle ()
czasownik przechodni (1.1) kaleczyć, niszczyć, zniekształcać (1.2) maglować, wyżymać rzeczownik policzalny (2.1) maglownica, wyżymaczka
(1) mangle, mangled, mangled, mangles, mangling (2) mangle; mangles
(1.1) (1.2, 2.1) <
mangle ()
czasownik (1.1) brakować
(1.1) at mangle, mangler, manglede, mangler
(1.1) Ofte er den rigtige fuglekasse det eneste, der mangler for at en lang række arter kan yngle i haven. → Nierzadko odpowiedni domek dla ptaków to jedyne, czego brakuje, aby w ogrodzie mógł się rozmnażać cały szereg gatunków. (1.1) Dovenskab og manglende koncentration skyldes ofte, at man har taget arbejdslysten fra barnet, enten ved alt for megen kritik af dets præstationer, eller ved alt for mange forbud […]. → Lenistwo i brak koncentracji często wynikają z faktu, że dziecku odebrano chęć do pracy – albo przez zbyt dużą krytykę jego wyników, albo przez zbyt wiele zakazów […].
(1.1) savne
mangel
mangle ()
czasownik (1.1) brakować
mangle ()
czasownik (1.1) brakować