kocur ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) samiec kota (1.2) samiec rysia (1.3) samiec żbika
(1.1-3)
(1.1) Pod balkonem pięć kocurów zaleca się do mojej kotki!
(1.1) kot
(1.1) kotka
kocurek kocio
(1.1) gryźć się jak kocur ze szczuremWłodzimierz Wysoczański, Opozycja homo – animal z perspektywy reguł postępowania (na materiale frazemów wybranych języków), „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 84, 85.
angielski: (1.1) tomcat, puss baskijski: (1.1) katar czeski: (1.1) kocour ; (1.2) kocour dolnołużycki: (1.1) kócor duński: (1.1) hankat esperanto: (1.1) virkato francuski: (1.1) matou górnołużycki: (1.1) kocor hindi: (1.1) बिल्ला islandzki: (1.1) köttur jidysz: (1.1) קאָטער (koter) litewski: (1.1) katinas niemiecki: (1.1) Kater nowogrecki: (1.1) γάτος rosyjski: (1.1) кот słowacki: (1.1) kocúr węgierski: (1.1) kandúr wilamowski: (1.1) kōter , koter