__TOC__ exception ()
,
rzeczownik policzalny (1.1) wyjątek
(1.1) exception; exceptions
(1.1) Our society expects us all to get married. With only rare exceptions we all do just that. → Nasze społeczeństwo oczekuje od nas, że wszyscy weźmiemy ślub. Z niewielkimi wyjątkami, robimy to.
exceptional exceptionally except except
exception ()
(1)
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wyjątek, odstępstwo
(1) exception, exceptions
excepté excepter exceptionnel excepté
exception qui confirme la règle
exception ()
rzeczownik (1.1) wyjątek, odstępstwo
(1.1) stato de exception → stan wyjątkowy • formar / esser un exception → stanowić wyjątek • facer un exception in favor → robić wyjątek na rzecz • le exceptiones confirma le regula → wyjątki potwierdzają regułę • con exception de → z wyjątkiem • a exception de → z wyjątkiem • al exception de → z wyjątkiem • con le exception → z wyjątkiem • con le exception de → z wyjątkiem • sin exception → bez wyjątku • per exception → przez wyjątek, wyjątkowo • salvo pauc exceptiones → prócz paru wyjątków • caso de exception → przypadek szczególny • toto sin exceptiones → wszystko bez wyjątku