fango () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) muły pochodzenia wulkanicznego;
fango ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) błoto, muł, szlam (1.2) degrengolada, zepsucie, upadek; bagno (1.3) oszczerstwo, wzgarda, pogarda
(1) fangos
(1.3) cubrir (lub llenar) a alguien de fango → obrzucać kogoś błotem
(1.1) lodo, barro, cieno, sedimento (1.2) degradación (1.3) vilipendio, injuria, deshonra, denigración
(1.3) elogio, alabanza
enfangar, enfangarse fangoso fangal , fangar , fangosidad
fango ()
rzeczownik (1.1) błoto, szlam, muł
fango ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) błoto, muł (1.2) bagno, zepsucie
(1.1-2) fango; fanghi
(1.1) cavafango • fangoterapia • parafango • portafango
(1.1) melma, fanghiglia, pantano, poltiglia, mota, limo (1.2) disonore, vergogna, bassezza, corruzione, turpitudine, abiezione
(1.2) moralità, purezza
fanga , fangaia , fangosità fangoso