__TOC__ frustra ()
przysłówek (1.1) na próżno
frustra ()
przysłówek (1.1) błędnie (1.2) daremnie, bezskutecznie (1.3) bezpodstawnie, lekkomyślnie, na próżno
(1.2) Ad quem (Antiochum) cum legati venissent Romani, qui de eius voluntate explorarent darentque operam, consiliis clandestinis ut Hannibalem in suspicionem regi (Antiocho) adducerent, tamquam ab ipsis corruptus alia atque antea sentiret, neque id frustra fecissentKorneliusz Nepos: Żywoty wybitnych mężów. XXIII: Hannibal, 2.. → Kiedy do niego (Antiocha) przybyli legaci rzymscy, którzy mieli dowiadywać się o jego zamiarach i zadbać, aby król (Antioch) przestał ufać Hannibalowi, skryty podstęp – iż ten został przez nich samych przekupiony, a nawet zmienił swoje wcześniejsze poglądy – nie pozostał bez skutku… (1.3) Deus et natura nihil faciunt frustra. → Bóg i natura niczego nie robi na próżno.