__TOC__ furca ()
rzeczownik (1.1) widelec
furca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przedmiot o rozdwajających się końcówkach przypominających widły, w starożytności wykorzystywany jako widły w gospodarstwie domowym, a także jako podpórka w uprawie np. winorośli, do unieruchomienia bydła i przy egzekucjachWilliam Smith, D.C.L., LL.D.: A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, John Murray, Londyn, 1875
(1.1) furc|a, ~ae
(1.1) Et cum comperisset nudi hominis cervicem inseri furcae, corpus virgis ad necem caedi → Obnażają winowajcę, szyję kładą między widły, ciało sieką rózgami aż na śmierćSwetoniusz: Żywot Nerona, 49
furcifer , bifurcatio