kaszkiet ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) męska, lekko usztywniona, płaska czapka z daszkiem (1.2) w XIX w.: żołnierskie nakrycie głowy, chroniące przed cięciem pałasza, wykonane ze skóry lub filcu;
(1.1-2)
(1.1) (Jan Tetera) chłop wysoki, chudy, wytrzymały, ślepy na jedno oko, z okazałą czupryną (…) Kaszkiet wyszarzany, przyklepany jak talerz na wierzchu głowy, kapota prawie z samych łat złożona, takież spodnie i podarte buty – oto ubiór jego w dni powszednie i świętaAdolf Dygasiński, Zając, rozdz. V, Warszawa 1900.. (1.2) Po długiej dopiero chwili uspokajać się zaczął z wolna jęcząc i śmiejąc się na przemian, a zdjąwszy kaszkiet żołnierski ocierał pot z krótko postrzyżonych, czarnych włosów i zapadłych skroniMaria Konopnicka, Krysta w Nowele, Gebethner i Wolff, Warszawa 1897..
(1.1-2) kaskiet (1.1) kaśkiet
(1.1) cyklistówka, oprychówka, lujówka; leninówka, maciejówka
kaszkiecik , kaszkiecina kaszkietowy
(1.1-2)
angielski: (1.1) cap bułgarski: (1.1) каскет włoski: (1.1) berretto