__TOC__ backpacker ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) określenie turysty podróżującego po świecie z plecakiem jako jedynym bagażem, sypiającego w schroniskach i najczęściej odwiedzającego kraje, w których jest taniej
(1.1)
(1.1) Backpackerów można poznać po doborze miejsc noclegowych (schroniska, a nie hotele), środków transportu (komunikacja publiczna, a nie transfer), długości wakacji (miesiące) i wielkości budżetu (mały). Backpakerzy jeżdżą do krajów, gdzie jest tanio/biednie. Do najpopularniejszych kierunków należą Azja oraz Ameryka Południowa i Środkowa. (1.1) Biura podróży doskonale wiedzą, że najlepiej sprzedają się długie po horyzont, perłowo-białe, bezludne plaże. Które dopiero my odkryjemy. Nikt nie jest równie mocno przywiązany do tej pogoni za nietkniętym, co backpackerzy. Nikt tak bardzo nie obawia się turystycznych pułapek i nikt tak bardzo nie upiera się przy nazywaniu siebie podróżnikiem – a nie turystą.
(1.1) podróżnik, turysta
backpacking
, backpack
angielski: (1.1) backpacker duński: (1.1) backpacker , rygsækrejsende , rygsæksrejsende , rygsækturist francuski: (1.1) backpacker
backpacker ()
rzeczownik (1.1) backpacker
backpack backpack
backpacker ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) backpacker
(1.1) backpacker; backpackers
(1.1) Le terme de backpacker a été inventé dans les années 80 pour désigner les nombreux jeunes qui sillonnaient le pays avec leur sac à dos pour tout bagage.LE TOURISME EN AUSTRALIE. L’émergence du « backpacking » → Termin backpacker został wymyślony w latach osiemdziesiątych na określenie wielu młodych ludzi, którzy przemierzają kraj z plecakiem na plecach jako (swoim jedynym) bagażem.
(1.1) routard
backpacking
, backpack