κύμα ()
kýma
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) fala (na wodzie) (1.2) fala, nasilenie się (jakiegoś zjawiska), przypływ (1.3) fala, rozchodzenie się (w przestrzeni zaburzenia) (1.4) fala radiowa (1.5) (synekdocha) pierwsza linia plaży
(1.1-5) N48
(1.5) w wyrażeniach typu κοντά στο κύμα, δίπλα στο κύμα, πάνω στο κύμα → nad samym brzegiem morza, w pierwszej linii plaży
(1.2) κύμα καύσωνα → fala upałów • Νέο Κύμα → Nowa Fala (1.3) μήκος κύματος → długość fali • ηχητικό κύμα → fala akustyczna, fala dźwiękowa • ηλεκτρομαγνητικό κύμα → fala elektromagnetyczna • ωστικό κύμα → fala uderzeniowa (1.4) μακρά κύματα → fale długie • μεσαία κύματα → fale średnie • βραχέα κύματα → fale krótkie • υπερβραχέα κύματα → fale ultrakrótkie
κυματισμός , κύμανση , κυμάτιο , κυμάτισμα κυματάκι κυματίζω, κυμαίνομαι κυματικός, κυματιστός, κυματώδης, κυματοειδής
περνώ από σαράντα κύματα → męczyć się jak potępieniec πράσινο κύμα → zielona fala