zrobić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( robić) (1.1) odpowiednimi działaniami spowodować powstanie czegoś (1.2) wykonać jakąś czynność, jakieś zadanie (1.3) zachować się w określony sposób (1.4) urządzić, zorganizować coś czasownik zwrotny dokonany zrobić się ( robić się) (2.1) stać się jakimś (2.2) o porach, okresach, zjawiskach itp.: nastać, nastąpić (2.3) o wrażeniach, odczuciach, samopoczuciu: ogarnąć kogoś, udzielić się komuś (2.4) poprawić swój wygląd uczesaniem, makijażem i strojem (2.5) z własnej winy znaleźć się w niekorzystnej sytuacji
(1.1-4) (2.1-5)
(1.1) Oni zrobią wszystko dla pieniędzy. (1.1) Nie mogę uwierzyć, że ktoś mi zrobił takie świństwo. (1.2) Twoje zdrowie, Rudolf! – Naczelnik wzniósł kieliszek w górę. Partyjniak zrobił to samo. (1.3) Podporucznik Dariusz Sianecki, dwudziestoparoletni chłopak, który dopiero niedawno skończył szkołę oficerską, uśmiechnął się jak uczeń, który zrobił nauczycielowi szczególnie śmiesznego psikusa. (2.2) Właśnie dotarł do niezwykle ciekawego wątku o fałszowaniu dziesięciodolarowych banknotów, gdy nagle przy drzwiach prowadzących do poczekalni zrobiło się jakieś zamieszanie.
(1.1)
zrobienie , robotnik , robienie , robotnica roboczy robić
zrobić się na bóstwo • zrobić na szaro • zrobić wielkie oczy • i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu
(1.1) czeski: (1.1) udělat kaszubski: (1.1) zrobic kazachski: (1.1) ету, жасау, істеп шығу, істеу litewski: (1.1) padaryti połabski: (1.1) zrobione ai̯ďălonă rosyjski: (1.1) сделать słowacki: (1.1) urobiť ukraiński: (1.1) зробити