__TOC__ incarcerate ()
czasownik przechodni (1.1) uwięzić przymiotnik (2.1) osadzony, uwięziony
(1.1) incarcerate, incarcerated, incarcerated, incarcerates, incarcerating
(2.1) Hence Camusian relativism suggests that there are positive ways of living with otherwise confrontational absurdities inherent in the human condition, just as it illustrates that there are ways for the incarcerate to win against the penal system by outsmarting the systemJerry L. Curtis, The Imprisoned Hero in Camus, Beckett, and Desvignes, 1994, New Paradigm Press.. → Stąd Camusowski relatywizm sugeruje, że istnieją pozytywne sposoby na życie z poza tym konfrontacyjnymi absurdami właściwymi kondycji ludzkiej, tak jak pokazuje, że istnieją sposoby dla osadzonych, by wygrać z systemem karnym przez przechytrzenie go.
incarceration carceral
incarcerātus, participium perfecti passivi od incarcerō < (→ więzienie)
incarcerate ()
przymiotnik (1.1) uwięziony, wtrącony do więzienia
(2.1)
incarcerar