lustro ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium; (1.2) niezmącona powierzchnia wody – morza, jeziora lub rzeki (1.3) aparat fotograficzny typu lustrzanka (1.4) jasna plama sierści na zadzie zwierzyny płowej (sarny, jelenia, dzika) (1.5) biała plama piór na barkach głuszca i cietrzewia (1.6) błyszcząca kolorowo plama na skrzydłach kaczek; lusterko
(1.1-6)
(1.1) Wychodząc na randkę, przejrzała się w lustrze i poprawiła makijaż. (1.1) Ze starej wziąłem tylko lustroWłaściciel restauracji Sowa i Przyjaciele ma nowy lokal. (1.2) Lustro wody otoczone jest wysokimi, stromymi brzegami. (1.3) Nigdy kompakt nie przebije lustra. (1.4) Spłoszona łania błysnęła nam tylko lustrem w zaroślach. (1.5) Kosacz czuszykał i świecił przed swoją cieciorką to lustrem, to lirą. (1.6) O świcie tabun kaczek na sadach połyskiwał lusterkami w słońcu, prostując skrzydła przed odlotem.
(1.1) lustro stojące / wiszące • przeglądać się w lustrze • odbicie w lustrze • lustro pęknięte / rozbite • kryształowe lustro (1.2) lustro wody (1.4-6) pokazywać lustro • błyskać / świecić lustrem
(1.1) zwierciadło, lipko, zierkadło; (1.2) tafla, zwierciadło (1.4) lusterko, chusteczka, serwetka, talerz (1.6) zwierciadło, lusterko
lustrzanka , lustracja , lustrzyca , lustr , lustrowanie , zlustrowanie , lustrzenie , lustrzeń , lustrzynka , bezlusterkowiec lusterko , lustereczko lustrzyć , lustrować , zlustrować lustrzany, lustrzony, lustracyjny, lustrzankowy, bezlusterkowy lustrzanie
(1.1) pić do lustra • zrobić na lustro • po drugiej stronie lustra • lustro śmiechu • lustro weneckie • lustro półprzepuszczalne • lustro Archimedesa
(1.3) afrykanerski: (1.1) spieël albański: (1.1) pasqyrë aleucki: (1.1) ukuluq, ukuulux̂ amharski: (1.1) መስታዎት angielski: (1.1) mirror; (1.2) surface, level; (1.4) flag arabski: (1.1) مرآة awarski: (1.1) матӀу baskijski: (1.1) ispilu baszkirski: (1.1) көҙгө białoruski: (1.1) люстра ; (1.2) люстра bretoński: (1.1) melezour bułgarski: (1.1) огледало cerkiewnosłowiański: (1.1) зерцало chorwacki: (1.1) ogledalo czeczeński: (1.1) куьзга czeski: (1.1) zrcadlo dari: (1.1) آینه duński: (1.1) spejl ; (1.4) spejl ; (1.6) spejl esperanto: (1.1) spegulo estoński: (1.1) peegel fiński: (1.1) peili, kuvastin francuski: (1.1) miroir , glace gocki: (1.1) 𐍃𐌺𐌿𐌲𐌲𐍅𐌰 grenlandzki: (1.1) tarrarsuut gruziński: (1.1) სარკე gudźarati: (1.1) અરીસો (arīsō), કાચ (kāca) hindi: (1.1) दर्पण (darpaṇa) hiszpański: (1.1) espejo ido: (1.1) spegulo islandzki: (1.1) spegill japoński: (1.1) 鏡 (かがみ, kagami) jidysz: (1.1) שפּיגל (szpigl); (1.2) שפּיגל (szpigl) kaszubski: (1.1) szpédżel , zdrzadło kataloński: (1.1) mirall kazachski: (1.1) айна kirgiski: (1.1) күзгү koreański: (1.1) 거울 (kŏul) krymskotatarski: (1.1) küzgü litewski: (1.1) veidrodis luksemburski: (1.1) Glace łaciński: (1.1) speculum łotewski: (1.1) spogulis macedoński: (1.1) огледало nahuatl: (1.1) tezcatl niderlandzki: (1.1) spiegel niemiecki: (1.1) Spiegel ; (1.4) Spiegel norweski (bokmål): (1.1) speil nowogrecki: (1.1) καθρέφτης ormiański: (1.1) հայելի (hayeli) paszto: (1.1) آئينه (āʿīnah) perski: (1.1) آینه (âyne), آیینه (âyine) آئینه (â'ine) rosyjski: (1.1) зеркало sanskryt: (1.1) दर्पण (darpaṇa-) slovio: (1.1) zerkalo (зеркало) słowacki: (1.1) zrkadlo , žviradlo staroegipski: (1.1) (ꜥnḫ) staronordyjski: (1.1) spegill szwedzki: (1.1) spegel tagalski: (1.1) salamin turecki: (1.1) ayna tuvalu: (1.1) kilo ukraiński: (1.1) дзеркало walijski: (1.1) drych węgierski: (1.1) tükör wilamowski: (1.1) śpigul , śpigl włoski: (1.1) specchio
lustro ()
rzeczownik (1.1) żyrandol (1.2) świecznik
(1.1-2)
(1.1) Lustro verŝis abundan molan elektran lumon.Ivan G. Ŝirjaev: „Sen titolo”, ĉapitro 8a → Żyrandol lał obfite miękkie elektryczne światło. (1.2) Ne estis kandeloj en la lustro. → Nie było świec w świeczniku.
(1.2) kandelingo
lustro ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pięciolecie (1.2) żyrandol, pająk
(2.1)
(1) lustros
(1.1) quinquenio (1.2) araña, lucerna
(1.1) periodo, tiempo
(1)
lustro ()
rzeczownik (1.1) blask, połysk (1.2) świetność
lustro ()
przymiotnik (1.1) błyszczący, lśniący rzeczownik, rodzaj męski (2.1) blask, połysk (2.2) sława, splendor, honor (2.3) znakomitość, wybitna osobistość (2.4) pięciolecie (okres pięciu lat)
(3.1) 1. ,
(1.1) lustro , lustra ; lustri , lustre (2.1-4) lustro; lustri
(2.1) I mobili hanno perso il lustro. → Meble straciły połysk.
(1.1) scarpe lustre → błyszczące buty • pavimento lustro → lśniąca podłoga
(1.1) brillante, luccicante, lucente, lucido, splendente (2.1) lucentezza, splendore (2.2) gloria, nobiltà, onore, prestigio, vanto (2.3) fiore all'occhiello, gloria, onore, orgoglio, vanto (2.4) quinquennio, cinquennio
(1.1) opaco (2.1) opacità (2.2) disonore, vergogna (2.3) disonore, pecora nera, vergogna, vituperio
(1.1; 2.1-3) lustramento , lustratura , lustrata , lustrezza , lustrino , lustra , lustratore , lustratrice lustrare, lustreggiare lustrante, lustrente (2.4) lustrazione lustrare lustrale
(1.1; 2.1-3) (2.4)