buntować ()
, ,
czasownik niedokonany (1.1) zachęcać do buntu (1.2) krzyczeć czasownik zwrotny niedokonany buntować się (2.1) przeciwstawiać się czemuś (2.2) sprzymierzać się
(1.1) (2.1)
(2.1) powstawać
bunt , buntownik , buntowniczka , buntowniczość , buntownictwo , buntowanie zbuntować buntowniczy, buntowny buntowniczo
białoruski: (1.1) бунтаваць; (2.1) бунтавацца bułgarski: (1.1) бунтувам; (2.1) бунтувам се esperanto: (2.1) ribeli