indurre ()
czasownik przechodni (1.1) powodować, być przyczyną (1.2) nakłonić, namówić (1.3) skłonić, przekonać (1.4) indukować (1.5) indukować, wzbudzać
(1.3) La situazione mi indusse a mentire. → Ta sytuacja skłoniła mnie do kłamstwa.
(1.2) indurre + a / in (1.3) indurre + a +
(1.1) indurre sonno / nausea → powodować senność / mdłości (1.2) indurre al delitto / al peccato → nakłonić do zbrodni / do grzechu • indurre in tentazione → wodzić na pokuszenie
(1.1) causare, destare, produrre, provocare, suscitare (1.2) incitare (a), spingere (1.3) condurre, convincere, persuadere, portare, spingere
(1.4) dedurre
inducimento , induttanza , induttività , induttore , induttorio , induzione indursi inducente, inducibile, induttivo, induttore
<
dawna pisownia: inducere