sufiĉa ()
przymiotnik (1.1) wystarczający, dostateczny
(1.1)
(1.1) Unu fajrero estas sufiĉa, por eksplodigi pulvon. → Jedna iskra jest wystarczająca, aby wywołać wybuch prochu. (1.1) La temperaturo ne estas sufiĉa por komencigo de reakcioj inter heliumaj nukleoj.A. M. S. Pérez, M. T. Herraz: Komentoj pri stelevoluo → Ta temperatura nie jest wystarczająca do rozpoczęcia reakcji między jądrami helu.
sufiĉe sufiĉi