uprzedzać ()
czasownik przechodni niedokonany ( uprzedzić) (1.1) robić wcześniej (1.2) zawiadamiać zawczasu (1.3) powiadamiać o niebezpieczeństwie (1.4) powodować nieprzychylność czasownik zwrotny niedokonany uprzedzać się ( uprzedzić się) (2.1) stawać się niechętnym, źle nastawionym
(1.2) Otóż ja uprzedzam lojalnie, że dziś na obiad mamy nieznaczną ilość ryżu – oświadczyła mama Żakowa i sięgnęła po kromkę chleba z masłem dietetycznym. – Cóż chcecie, wczoraj była wolna sobota.
(1.1) wyprzedzać (1.2) informować (1.3) ostrzegać (1.4) zniechęcać, zrażać (2.1) zniechęcać się, zrażać się
przodek /, uprzedzenie , uprzedzanie uprzedzić uprzedni, uprzedzający, przedni uprzednio, uprzedzająco
angielski: (1.1) anticipate; (1.2) inform; (1.3) warn; (2.1) become prejudiced francuski: (1.1) précéder, prévenir, devancer; (1.2) avertir, prévenir; (1.3) avertir; (2.1) être prévenu hiszpański: (1.1) adelantar, anticipar; (1.2) avisar; (1.3) advertir; (2.1) predisponerse kaszubski: (1.1) urëchlëwac; (1.2) dac znac; (1.3) ostrzéc; (2.1) nie dowiérzac niemiecki: (1.1) zuvorkommen; (1.2) ankündigen, voraussagen; (1.3) warnen włoski: (1.1) avvertire, prevenire; (2.1) essere prevenuto