siew ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby (1.2) nasiona do zasiania lub już kiełkujące
(1.1-2)
(1.1) Siew jesienny daje przeważnie obfite wschody i silniejsze siewki oraz uwalnia od potrzeby przechowywania nasion. (1.1) Demeter opiekowała się wzrostem zbóż od siewu aż po żniwa.
(1.1) siew gniazdowy • siew czysty (1.2) siew czysty
(1.1) obsiew, posiew, siejba, wysiew, zasiew (1.2) zasiew
siewki , sianie , siewca , siewczyni , siewka , siewnik siewny, siejny zasiać, siać, zasiewać
angielski: (1.1) sowing białoruski: (1.1) сяўба duński: (1.1) såning hiszpański: (1.1) siembra kaszubski: (1.1) séw , zaséwk niemiecki: (1.1) Saat rosyjski: (1.1) сев włoski: (1.2) semina