biesiadnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) uczestnik biesiady
(1.1)
(1.1) Z otworów w suficie zaczęły spadać na biesiadników płatki różane.
(1.1) mięsopustnik
(1.1) współbiesiadnik
biesiada , biesiadowanie , współbiesiadnik , współbiesiadniczka biesiadniczka biesiadować biesiadny
(1.1)
angielski: (1.1) commensal białoruski: (1.1) удзельнік бяседы , бяседнік francuski: (1.1) commensal hiszpański: (1.1) comensal / interlingua: (1.1) banchettator łaciński: (1.1) conviva niemiecki: (1.1) Festmahlteilnehmer , Festgast włoski: (1.1) commensale /