izbica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) w architekturze drewnianej najwyższa, nadwieszona część wieży kościelnej z pomieszczeniem na dzwonyIlustrowany leksykon architektoniczno-budowlany, red. Wojciech Skowroński, Wyd. Arkady, Warszawa 2008, s. 118.; (1.2) trójkątna konstrukcja zabezpieczająca filary mostu przed zniszczeniem przez krę; (1.3) element grodowego wału obronnego w postaci drewnianej skrzyni wypełnionej ziemią lub kamieniami; (1.4) duża izba; także pokoik powstały z przegrodzenia większej izbyWładysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, t. 1 (A-J), Wyd. HPS/Rzeczpospolita, Warszawa 2007, ISBN 978-83-60688-75-5, s. 459.
(1.1-4)
(1.1) W XVII wieku do kościoła dobudowano wieżę z izbicą. (1.3) Obwarowania łużyckiego grodu składały się z ogromnych drewnianych skrzyń – izbic – ustawionych zwartym szeregiem i wypełnionych ziemią oraz kamieniamiPaweł Jasienica, Polska Piastów, Wyd. Ossolineum, Wrocław 1960, s. 16..
(1.2) lodołam
(1.1, 1.4) pomieszczenie
(1.1) dzwonnica
Izbica , Izbice