rondire ()
przysłówek (1.1) okrężnie
(1.1) Li frotis la okulojn kaj ekvidis naŭ malbelajn diablojn, kiuj rondire dancis ĉirkaŭ liFratoj Grimm, Elektitaj Fabeloj, (Kamarado Gaja), tłum. Kabe, Kazimierz Bein, wyd. GEO 2015.. → Przetarł oczy i zobaczył dziewięć brzydkich diabłów, które okrężnie tańczyły wokół niego. (1.1) Estus absurde pensi, ke en ĉi vivo la aferoj daŭros senŝanĝe en la sama stato; male, ŝajnas, ke ĉio sekvas sin rondire: la somero la printempon, la aŭtuno la someron, la vintro la aŭtunon kaj la printempo la vintron, kaj tiel la tempo turniĝas ĉirkaŭ si mem kvazaŭ rado senhaltaMiguel de Cervantes Saavedra, La inĝenia hidalgo don Quijote de La Mancha, tłum. Fernando de Diego, wydanie drugie Hiszpańskiej Esperanckiej Federacji, 2016.. → Byłoby absurdalnie myśleć, że w tym życiu sprawy pozostaną niezmiennie w tym samym stanie; przeciwnie, wydaje się, że wszystko toczy się okrężnie; lato po wiośnie, jesień po lecie, zima po jesieni i wiosna po zimie, i w ten sposób czas kręci się sam wokół siebie jakby nieustanne koło.
rondiro rondiri rondira