Syzyf ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) mityczny król Koryntu, skazany przez bogów na wtaczanie głazu na szczyt góry;
(1.1)
(1.1) Syzyf, zmuszony do wtaczania głazu na górę, uważał tę karę za o wiele za surową.
Syzyfowy, syzyfowy
(Sísyphos)
afrykanerski: (1.1) Sisyphos angielski: (1.1) Sisyphus azerski: (1.1) Sizif białoruski: (1.1) Сізіф bułgarski: (1.1) Сизиф czeski: (1.1) Sisyfos duński: (1.1) Sisyfos esperanto: (1.1) Sizifo fiński: (1.1) Sisyfos francuski: (1.1) Sisyphe hebrajski: (1.1) סיזיפוס hiszpański: (1.1) Sísifo japoński: (1.1) シーシュポス litewski: (1.1) Sizifas łaciński: (1.1) Sisyphus niemiecki: (1.1) Sisyphus , Sisyphos nowogrecki: (1.1) Σίσυφος ormiański: (1.1) Սիսիփոս perski: (1.1) سیزیف portugalski: (1.1) Sísifo rosyjski: (1.1) Сизиф słowacki: (1.1) Sizyfos słoweński: (1.1) Sizif starogrecki: (1.1) Σίσυφος węgierski: (1.1) Sziszüphosz włoski: (1.1) Sisifo