niespokojność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) niepokój, zaniepokojenie, zdenerwowanie (1.2) brak spokoju w życiu publicznym, zamieszki, rozruchy
(1.1-2)
(1.1) niespokojność +
(1.1) niepokój, zaniepokojenie, zdenerwowanie (1.2) zamieszki, rozruchy, strajk
(1.1-2) spokojność, spokój
(1.1) cecha
niespokojenie , niespokojnik , niespokojniczek , niespokojnicki , niespokojnica , niespokojniczka , niespokojnicka , nieuspokojenie , nieuspokajanie , niezaspokojenie , niezaspokajanie , uniespokojenie niespokoić , uniespokoić niespokojny niespokojnie
(1.1)
francuski: (1.1) agitation , trouble , inquiétude , turbulence niemiecki: (1.1) Unruhe ; (1.2) Unruhe rosyjski: (1.1) беспокойность , беспокойство