diservo ()
rzeczownik (1.1) nabożeństwo
(1.1)
(1.1) La antaŭkristnaskan vesperon kaj la unuan festotagon pasigis la infanoj parte je diservo, parte je la pririgardado de la ricevitaj donacoj kaj je la dresado de SabaHenryk Sienkiewicz, Tra dezerto kaj praarbaro, (Rozdział V), tłum. Mieczysław Sygnarski, GEO 2015.. → Wigilię i pierwsze święto spędziły dzieci częściowo na nabożeństwie, częściowo na oglądaniu darów, jakie otrzymały, i na tresurze Saby. (1.1) Meze en la diservo la novnaskitoj estas enportataj kaj baptataj, kaj estas konate, ke dum tiu ceremonio la edifo estas plej senteblaBjörnstjerne Björnson, Synnöwe Solbakken, str. 23, tłum. Edith i August Weide, INKO 2003.. → W środku nabożeństwa wnoszeni i chrzczeni są nowo narodzeni, a wiadomo, że w czasie tej ceremonii podbudowa moralna jest najbardziej odczuwalna.
(1.1) matena diservo → nabożeństwo poranne • rozaria diservo → nabożeństwo różańcowe • dimanĉa diservo → nabożeństwo niedzielne • maja diservo → nabożeństwo majowe • funebra diservo → nabożeństwo pogrzebowe
(1.1) dioservo
diservisto, diservanto diservi diserva
(1.1) Wyrazu dioservo w znaczeniu nabożeństwo m. in. dwukrotnie użył Antoni Grabowski w tłumaczeniu "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza.