__TOC__ cenzor ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) urzędnik prowadzący kontrolę treści publikacji pod względem obyczajowym lub politycznym (1.2) osoba dokonująca oceny i krytyki czyichś działań (1.3) w starożytnym Rzymie: jeden z dwóch urzędników wybieranych raz na pięć lat, do którego obowiązków należało przeprowadzanie spisów ludności, zarządzanie majątkiem państwa i czuwanie nad moralnością obywateli;
(1.1-3)
(1.1) Wypełniający gorliwie polecenia przełożonych cenzorzy jakby nie dostrzegali, że ślady po ingerencjach ośmieszają ustrój znacznie bardziej, niż mogłoby to uczynić zwolnione do druku zdanie. (1.2) Moi uczniowie są dla mnie najostrzejszymi cenzorami. (1.3) Cenzorowie mieli wprawdzie możność arbitralnego postępowania […], ale to nie wykluczało konieczności trudnych i żmudnych dochodzeń, które w tym lub innym wypadku były nawet niezbędne dla samej powagi urzęduKonstanty Chyliński, O powstaniu urzędów cenzorów, wyd. Polskie Towarzystwo Historyczne, Lwów 1926..
(1.2) krytyk
cenzorka cenzorski, cenzuralny cenzurować
→ cenzor (1.3)
(1.2) angielski: (1.1) censor; (1.3) censor białoruski: (1.1) цэ́нзар ; (1.3) цэ́нзар bułgarski: (1.1) цензор ; (1.3) цензор galicyjski: (1.1) censor ; (1.3) censor hiszpański: (1.1) censor ; (1.3) censor kataloński: (1.1) censor ; (1.3) censor łaciński: (1.3) censor niemiecki: (1.1) Zensor ; (1.3) Zensor portugalski: (1.1) censor ; (1.3) censor rosyjski: (1.1) це́нзор ; (1.3) це́нзор ukraiński: (1.1) це́нзор ; (1.3) це́нзор węgierski: (1.1) cenzor; (1.3) cenzor włoski: (1.1) censoro ; (1.3) censoro
cenzor ()
rzeczownik (1.1) cenzor
cenzúra, cenzúrázás cenzúráz cenzori