sibli ()
czasownik (1.1) syczeć (wydawać dźwięk przypominający głoskę s) (1.2) syczeć (mówić przez zaciśnięte zęby lub usta ze złości)
(1.1-2)
(1.1) For en la urbo siblis fajraj serpentoj kaj brulis la antikvaj, plej karaj memoraĵojHenryk Sienkiewicz, Quo vadis?, Część II, Rozdział XLVII, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. GEO – 2015.. → W oddali miasta syczały ogniste węże i płonęły zabytkowe, najcenniejsze pamiątki. (1.1) Vane birdinoj turnas kolojn, raŭkigante; • Vane siblas anseroj, rabiston pinĉanteAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, Księga VIII, str. 218, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986.. → Próżno ptaki kręcą szyjami, chrypiąc; próżno syczą gęsiory, rabusia szczypiąc. (1.2) Viaj, malgranda aspido?– siblis tra la kunpremitaj dentoj la sudananoHenryk Sienkiewicz, Tra dezerto kaj praarbaro, (Rozdział VII), tłum. Mieczysław Sygnarski, GEO 2015.. → Twoje, mała żmijo? — syknął przez zaciśnięte zęby Sudańczyk.
siblo sibla sible