__TOC__ koine ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) określenie powszechnej formy języka starogreckiego używanego od ok. 300 r. p.n.e. do 300 r. n.e.; (1.2) język wspólny na większym obszarze, powstały wskutek zaniku różnic dialektalnych
(1.1-2)
(1.1) greka
→ wspólna
baskijski: (1.1) koine; (1.2) koine białoruski: (1.1) кайнэ ; (1.2) кайнэ ukraiński: (1.1) койне ; (1.2) койне
koine ()
rzeczownik (1.1) koine (1.2) koine
(1.1) greziera