sibla ()
przymiotnik (1.1) syczący
(1.1)
(1.1) Morgaŭ blov' sovaĝa, sibla bru' mi estos, • Tremas antaŭ mi, ĉar timas min la branĉoAleksandro Petőfi, La vento, tłum. Kalman Kalocsay. → Jutro podmuchem dzikim, syczącym szumem będę, drży przede mną, gdyż boi się mnie gałąź. (1.1) La sibla sono, kiu unue altiris mian atenton, produktiĝis el ĝia gorĝo, kaj ŝajnis esti direktita al io preter kaj sub mi, kion mi ne povis vidiEdgar Rice Burroughs, Ĉe la koro de la Tero, tłum. Gary Mickle, wyd. GEO 2015.. → Syczący dźwięk, który najpierw przyciągnął moją uwagę, wydobywał się z jego gardła, i wydawał się być skierowany do czegoś obok i poniżej mnie, czego nie mogłem widzieć.
(1.1) sibla enspiro – syczący wdech
siblo sibli sible