siblado ()
rzeczownik (1.1) syczenie
(1.1)
(1.1) Oni aŭdis nur la krakadon de la brulantaj dornaĵoj kaj la sibladon de la flamoj, kiuj lumigis ĉirkaŭe la rokajn murojnHenryk Sienkiewicz, Tra dezerto kaj praarbaro, (Rozdział XXII), tłum. Mieczysław Sygnarski, GEO 2015.. → Słychać było tylko trzask płonących cierni i syczenie płomieni, które rozświecały dookoła skalne ściany. (1.1) Post momento eksonis mallaŭta siblado kaj la torĉo… ekflamisBolesław Prus, La faraono, tłum. Kazimierz Bein, Kabe, Księga II, Rozdział XIX, wyd. GEO 2015.! → Po chwili rozległo się ciche syczenie i pochodnia… zapaliła się!
(1.1) siblado de kugloj → syczenie pocisków
siblo