malkontento ()
rzeczownik (1.1) niezadowolenie
(1.1)
(1.1) Ankaŭ Kali rimarkis, ke la leonoj ĉirkaŭkuras la tendaron, rondirante pli kaj pli proksime, kaj retenas ilin de la atako nur la brilo de la flamo, pro kio ili esprimis siajn malkontenton kaj timon per la muĝadoHenryk Sienkiewicz, Tra dezerto kaj praarbaro, (Rozdział XXIV), tłum. Mieczysław Sygnarski, GEO 2015.. → Kali zmiarkował również, że lwy obiegają obozowisko zataczając coraz mniejsze kręgi i że powstrzymywane od napadu tylko blaskiem płomienia wypowiadają rykiem swe niezadowolenie i obawę. (1.1) Sed, mi ŝanĝiĝas: dum mi parolis mi eĉ demandis min, kion mi faros, se ŝi reagos per ega malkontentoClaude Piron, La feliĉo ami. → Zmieniam się jednak: kiedy rozmawiałem, pytałem nawet siebie, co zrobię, jeśli zareaguje ona wielkim niezadowoleniem.
(1.1) socia malkontento → niezadowolenie społeczne • kreskanta malkontento (pliiĝanta malkontento) → rosnące niezadowolenie • multe da malkontento → wiele niezadowolenia
(1.1) malkontenteco, nekontenteco
(1.1) kontento
kontento malkontenta