lukkański ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z Lukką, dotyczący Lukki
(1.1)
(1.1) Autor zbioru nowel i kronikarz lukkański, Giovanni Sercambi, wybrał się pewnego razu ze swoim wujem do Florencji, by dostarczyć tam tkaniny. Wraz z nimi zabrał się w drogę młody prateńczyk, rezydujący na stałe w LukceHalina Manikowska, Nadzór i represja : władza i społeczeństwo w późnośredniowiecznej Florencji, s. 227, Instytut Historii PAN, Warszawa 1993.. (1.1) Przykładowo biorąc, na terenie niewielkiej diecezji lukkańskiej w Toskanii współczesny nam historyk Martino Giusti naliczył w XI wieku 26 kanoniczych ośrodków regularnego życia wspólnegoJerzy Kłoczowski, Wspólnoty chrześcijańskie w tworzącej się Europie, s. 206, wyd. W drodze, 2003.. (1.1) Ilekroć podniosła oczy na góry lukkańskie, ciemniejące w tej stronie, dokąd odjechał jej kochanek, doświadczała ustawania bicia serca i takiego braku tchu, iż miała się za bliską śmierciStefan Żeromski, Charitas, 1921..
(1.1) łukieski, luceński
Lukka , lukkańczyk , lukkanka
czeski: (1.1) lucký francuski: (1.1) lucquois rosyjski: (1.1) луккский włoski: (1.1) lucchese