дух ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) duch rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (2.1) duch
(1.1) (2.1)
(1.1) злы дух → zły duch (2.1) дух часу → duch czasu
духавенства духоўны
выматаць духі • падаць духам
дух ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) duch
духовност , духовник , духовенство духовен, духовнически духом, духовно
дух ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski (1.1) duch (1.2) dech (1.3) zapach
(1.2) дыхание (1.3) запах
дух () duh
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) duch